"در نور قرمز متوقف شده، به نور سبز بروید"، ما از آن استفاده می کنیم. اما زمانی که چراغ راهنمایی در استفاده شد، کدام کشور و کدام شهر آنها برای اولین بار مورد استفاده قرار گرفتند، چه کسی آنها را اختراع کرد، و زمانی که آنها شروع به استفاده از بین المللی کردند؟ منتظر پاسخ شما هستم
در 10 دسامبر سال 1868، اولین عضو خانواده چراغ های سیگنال در میدان پارک های مجلس در لندن متولد شد. چراغ قطار طراحی شده و تولید شده توسط مهندس بریتانیایی DE hart به ارتفاع 7 متر بود و او فانوس قرمز و سبز، چراغ راهنمایی گاز، که اولین نور در خیابان شهر بود، پوشانده بود. در پای لامپ، یک افسر پلیس با قطب بلند رنگی فانوس را با تغییر دادن کمربند به صورت خود تغییر می دهد. بعدها، یک دودکش گاز در مرکز نور سیگنال نصب شد، با دو قطعه شیشه قرمز و سبز متناوب در جلو. متاسفانه، یک لامپ گاز که تنها 23 روز در صحنه حضور داشت، به طور ناگهانی منفجر شد و یک پلیس وظیفه را کشت.
از آن زمان، چراغ راهنمایی شهر ممنوع شده است. تا سال 1914، چراغ راهنمایی در کلیولند بازسازی نشد، اما این "نور الکتریکی" بود. چراغهای راهنمایی و رانندگی بعدا در شهرهایی مانند نیویورک و شیکاگو ظاهر شدند.
با توسعه وسیعی از وسایل حمل و نقل و تقاضای فرمان ترافیک، اولین لامپ سه رنگی (علائم قرمز، زرد و سبز) در سال 1918 متولد شد. این پروژکتور سه رنگ، دایره ای و چهار طرفه بود در خیابان پنجم شهر نیویورک نصب شده است.
مخترع نور زرد، سرخورده از کشور ما است. او به ایالات متحده با آرزو "صرفه جویی در کشور از طریق علم" رفت و به عنوان یک کارمند در شرکت برق عمومی آمریکا کار می کرد که در آن مخترع بزرگ توماس ادیسون رئیس بود. یک روز، او در تقاطع مشغول انتظار برای سیگنال نور سبز ایستاده بود. هنگامی که او نور قرمز را دید و تصور می کرد، یک ماشین چرخشی با صدای بلند، که او را به عرق سردی ترساند، منتقل شد. پشت در خوابگاه، او در مورد آن فکر و در نهایت فکر به اضافه کردن یک نور زرد به چراغ قرمز و سبز به هشدار مردم به خطر است. پیشنهاد او بلافاصله توسط طرف های ذینفع به رسمیت شناخته شد. بنابراین نور سیگنال قرمز، زرد و سبز یک خانواده کامل سیگنال فرماندهی است، در سرتاسر جهان زمین، دریا، میدان هوایی هوایی.
اولین ترافیک جاده ای در چین در سال 1928 در پادشاهی بریتانیا در شانگهای ظاهر شد.
از اولین تسمه دست به کنترل الکتریکی در دهه 1950، از استفاده از کنترل کامپیوتر تا نظارت بر زمانبندی الکترونیک مدرن، چراغ راهنمایی به طور مداوم، به صورت علمی و به صورت خودکار توسعه یافته و کامل شده است.
چراغ های راهنمایی و رانندگی آمریکایی آمریکایی است. مورگان آن را در سال 1923 اختراع کرد. ترافیک ریلی از زمان استفاده از سیگنال های روشنایی خودکار استفاده کرده است. اما به دلیل اینکه قطار در یک خط با توجه به یک جدول زمانی ثابت اجرا می شود و قطار متوقف نمی شود، تنها یک دستور برای استفاده از سیگنال در راه آهن وجود دارد: برای عبور. چراغ راهنمایی در جاده ها متفاوت است و کار آنها عمدتا به رانندگان متوقف می شود.
هیچ کس در ماشین نمی خواهد نشانه توقف را ببیند. جیمز، روانشناس دانشگاه هاوایی در ایالات متحده، اشاره کرد که مردم تمایل دارند که ترمز و شتاب دهنده را با اعتماد به نفس خود مرتبط سازند. او گفت که هنگامی که رانندگان خودرو را به نور زرد می بینند، مخفیانه آماده افزایش سرعت هستند. اگر نور قرمز روشن شود، احساس ناامیدی بلافاصله دنبال می شود. او تقاطعها را "مناطق روانگردانی" می نامد. اگر نظریه خود را حفظ کند، زمینه در روانشناسی فروودی باید به رده superego (supere go) و نه غریزه (id) متعلق باشد.
چراغ های راهنمایی جدید می توانند عکس هایی از افرادی که دارای چراغ قرمز هستند استفاده کنند. راننده متخلف به زودی بلیط دریافت خواهد کرد. برخی از چراغ های راهنمایی نیز سرعت خودرو را کنترل می کنند.
اولین چراغ راهنمایی در سال 1868 در لندن، انگلستان ظاهر شد. در آن زمان، چراغ راهنمایی تنها قرمز و سبز بود. پس از بهبودی، نور زرد دیگری اضافه شد. نور قرمز به معنای توقف است، نور زرد به معنای آماده شدن است و نور سبز به معنای عبور است.
در واقع، استفاده از این سه رنگ به عنوان سیگنال های ترافیکی مربوط به ساختار بصری و واکنش های روان شناختی مردم است.
شبکیه ما حاوی میله ها و سه مخروط است. میله ها به ویژه نور زرد حساس بودند، در حالی که سه سلول مخروط به ترتیب به نور قرمز، سبز و آبی حساس بودند. به خاطر این ساختار بصری، مردم می توانند قرمز را از سبز تشخیص دهند. اگر چه رنگ زرد و آبی نیز به راحتی تشخیص داده می شود، به علت کمبود نور فتوسنتز حساس به نور آبی در چشم، قرمز و سبز ترجیح داده می شود. به همین دلیل، چراغ های راهنمایی با چه رنگی نیز توسط دانشگاه درخواست می شود!
رنگ نیز معنای فعالیت دارد. برای بیان گرما یا شدت، قوی ترین رنگ قرمز است، به دنبال زرد است. سبز معنای سرد و آرام دارد. بنابراین، مردم اغلب در معرض خطر قرمز، هشدار در زرد و ایمنی در سبز.
علاوه بر این، چرا که نور قرمز نور ترین نفوذگر است، رنگ های دیگر نور به راحتی پراکنده می شوند. آسان نیست که در روزهای مه آلود دیده شود، در حالی که نور قرمز کمترین پراکنده است. حتی اگر دید هوا نسبتا کم باشد، قابل مشاهده است و حوادث اتفاق نمی افتد. بنابراین ما آن را به رنگ قرمز انجام می دهیم.
نویسنده: بانی خورشید
